







NIEUW!
Op zoek naar speelruimte en onzekerheidsvaardigheid in een tijd van chaos
Componist en theatermaker Merlijn Twaalfhoven laat zien hoe kunst en creativiteit ons door deze periode van chaos en onzekerheid kunnen leiden.
NIEUW!
Het ene ecosysteem is het andere niet
Martijn Daalder, expert op het gebied van systeemanalyse en samenwerkingsverbanden, bekijkt twee impact-ecosystemen door de bril van zijn boek De Samenwerkingscode én geeft zes handige tips voor praktisch systeemdenken.
Het impact ecosysteem als oplossing voor complexe maatschappelijke vraagstukken
Dynamische samenwerking tussen alle betrokkenen is de essentie
Onze samenleving staat voor grote, complexe uitdagingen. Polarisatie, de kloof tussen arm en rijk, de klimaatcrisis: het zijn vraagstukken die niet van vandaag op morgen zijn op te lossen. Toch zien wij een oplossing. Een oplossing waarin verandering gestalte krijgt. Waarin bedrijven, burgers en overheid dynamisch samenwerken aan het oplossen van maatschappelijke problemen. Het kan wel degelijk, in de vorm van een impact ecosysteem.
Ontwikkelen van duurzame, inclusieve oplossingen
Deze website biedt informatie over het impact ecosysteem en is een initiatief van Kyden en ADG Dienstengroep. Wij worden ondersteund door het Impact Centre Erasmus, dat zich richt op onderzoek naar impactdenken, -meten en -sturen, en een brug wil slaan tussen wetenschappelijke kennis en kunde en de praktijk.
De uitdagingen van deze tijd zijn complex. Klimaat, vergrijzing, integratie, maatschappelijke ongelijkheid, alles grijpt in elkaar. Het ene vraagstuk is niet op te lossen zonder het andere aan te pakken. Voor deze complexe problemen is een eenduidige oplossing niet toereikend. Dit vraagt om samenwerking tussen overheid, bedrijfsleven, kennisinstellingen, burgers en andere, voor de uitdaging relevante partijen.
Maar hoe doe je dat? Hoe realiseer je samen in korte tijd schaalbare oplossingen die echt impact hebben? Zonder dat de goedbedoelde samenwerking tussen stakeholders ontaardt in een Poolse landdag, waarin elke partij de eigen belangen verdedigt zodat de beoogde impact uiteindelijk uit beeld verdwijnt?
Doordachte aanpak voor impact op uitdagingen
Wij bieden een oplossing aan. In de vorm van het impact ecosysteem, een doordachte aanpak die de valkuilen van samenwerking tussen diverse stakeholders gestructureerd onderkent en ondervangt. Die verbinding tussen partijen stimuleert. En elke partij laat bijdragen vanuit zijn unieke kwaliteiten. Met als resultaat praktische oplossingen voor impact op maatschappelijke uitdagingen.
Handvatten voor een nieuwe vorm van partnerschap
Het impact ecosysteem voorziet in de behoefte aan handvatten voor een nieuwe vorm van partnerschap tussen overheid, bedrijfsleven en burgers. Dit is een op de natuur geïnspireerd model voor publiek-private samenwerking waarmee maatschappelijke vraagstukken zijn op te lossen. Het is een dynamische samenwerking van diverse partijen die hun kennis en krachten bundelen en gezamenlijk innoveren om maatschappelijke impact te realiseren. Op welke manier geef je zo’n dynamische samenwerking vorm, waar begin je en wat zijn de succesfactoren?
Een praktische modelaanpak
We zijn ervan overtuigd dat het impact ecosysteem een praktische modelaanpak is waarmee samenwerkende partijen de uitdagingen van deze tijd aan kunnen gaan. We delen onze kennis over het ecosysteem dan ook graag en nodigen je uit om bij te dragen aan de kennisontwikkeling hierover.
Auteurs
Rachelle Meijers
Ron Steenkuijl
Marit Schouten
Wouter van Twillert
Met bijdragen van
Pallas Agterberg
Amber Bleeker
Martijn Daalder
Staf Depla
Sjoerd van Kempen
Lotte Loeber
Bouke Loohuis
Karen Maas
Sabine Oude Avenhuis
Stefan Schaap
Denis Verhoef
Marieke de Wal

Wicked problems vragen om fundamentele veranderingen
De kracht van interpreneurship, systeemdenken en een andere mindset.
Bepaalde maatschappelijke uitdagingen worden wicked problems genoemd. Wicked problems zijn complex, uniek en veranderlijk. Ze hebben veel verschillende onderlinge verbanden en een groot aantal stakeholders die het probleem beïnvloeden, waardoor het probleem zich continu ontwikkelt op onvoorspelbare wijze.
Auteurs
Rachelle Meijers
Ron Steenkuijl
Marit Schouten
Wouter van Twillert
Om zelfs een stap verder te gaan: de wetenschap spreekt wel over super wicked problems, zoals het klimaatprobleem. Deze problemen hebben additionele kenmerken: de tijd dringt en degenen die een eind aan het probleem willen maken zijn ook degenen die het veroorzaken. Daarnaast is er geen centrale autoriteit die het probleem aan kan pakken en heeft het beleid van overheden een te beperkte tijdshorizon om wicked problems op te lossen.
Levin, Kelly & Cashore, Benjamin & Bernstein, Steven & Auld, Graeme. (2007). Playing it forward: Path dependency, progressive incrementalism, and the “Super Wicked” problem of global climate change. IOP Conference Series: Earth and Environmental Science. 6. 10.1088/1755-1307/6/0/502002.
Dentoni, D., Bitzer, V. & Schouten, G. Het benutten van complexe problemen in samenwerkingsverbanden met meerdere belanghebbenden. J Bus Ethics 150, 333–356 (2018). https://doi.org/10.1007/s10551-018-3858-6
Levin, K., Cashore, B., Bernstein, S., & Auld, G. (2012). Het overwinnen van de tragedie van extreem complexe problemen: Onze toekomstige zelf beperken om de wereldwijde klimaatverandering te verzachten. Policy Sciences, 45, 123–152.
Het oplossen van slechte problemen vraagt om fundamentele veranderingen die vele aspecten van ons leven kunnen raken. Deze veranderingen worden ook wel duurzame transities van transformaties genoemd. Deze vergen fundamentele veranderingen in de manier van denken, werken en organiseren. De dominante logica van het investeren en bedrijfsleven in de afgelopen tien jaar, gericht op efficiëntie- en marktdenken en winstoptimalisatie, is daarvoor niet geschikt.
Een transitie naar duurzaamheid wordt gedefinieerd als een “radicale transformatie naar een duurzame samenleving, als reactie op een aantal hardnekkige problemen waarmee hedendaagse moderne samenlevingen worden geconfronteerd” (Grin et al. 2010).
“Het grootste gevaar in turbulente tijden is niet de turbulentie zelf, maar het handelen vanuit een achterhaalde denkwijze.”

Complexe problemen in de Duurzame Ontwikkelingsdoelen
De Sustainable Development Goals (SDG’s) van de Verenigde Naties bieden een goed raamwerk om naar wicked problems te kijken. Het oplossen van zo’n wicked problem raakt vaak meerdere SDG’s. Zo heeft de transitie van industriële naar regeneratieve landbouw (wicked problem) impact op SDG 3 (Goede gezondheid en welzijn), SDG 12 (Verantwoorde consumptie en productie) en SDG 15 (Leven op land). En draagt het oplossen van werkloosheid van 50-plussers in de Randstad bij aan SDG 1 (Geen armoede), SDG 8 (Eerlijk werk en economische groei) en SDG 10 (Ongelijkheid verminderen). SDG 17 (Partnerschap om doelstellingen te bereiken) onderstreept het belang van het oplossen van wicked problems. Deze SDG vraagt om intensieve samenwerking tussen de overheid, bedrijfsleven, maatschappelijke organisaties, financiers en kennisinstellingen om de doelen te behalen.
“Het woord 'noodsituatie' bevat het woord 'ontstaan'; uit een noodsituatie komen nieuwe dingen voort. De oude zekerheden brokkelen snel af, maar gevaar en mogelijkheid zijn zusters."
Op weg naar interpreneurship
Het is goed dat de SDG’s in toenemende mate worden omarmd door organisaties om wicked problems aan te pakken en echte impact te realiseren. We zien echter dat deze aanpak nog wordt gekenmerkt door entrepreneurship of intrapreneurship. Entrepreneurship gaat over het opzetten van een nieuwe organisatie of business model om een wicked problem op te lossen of impact te maken. Intrapreneurship betekent binnen de kaders van de eigen organisatie ondernemen en daarmee impact realiseren of negatieve impact reduceren. Daarnaast zien we dat overheden op hun beurt proberen met wet- en regelgeving af te dwingen dat organisaties stappen zetten op duurzaam en sociaal gebied of ze sporen burgers en organisaties aan met subsidieregelingen.
Entrepreneurship, intrapreneurship en toenemende druk vanuit de overheid zijn goede ontwikkelingen. Die aanpak is echter weinig holistisch. Het oplossen van wicked problems vraagt om het betrekken van meerdere stakeholders die samenwerken en ondernemen in samenwerking. Dit noemen we interpreneurship. Interpreneurship betekent pionieren en innoveren in een samenwerking tussen verschillende organisaties. De aanpak om wicked problems op te lossen en daarmee ook meerdere SDG’s te bereiken vraagt om een omslag naar holistisch denken en doen. Succesvol interpreneurship vraagt om het herkennen en erkennen van complexiteit, het loslaten van lineair denken en een shift van ego-denken naar eco-denken.
Systeemdenken helpt bij holistisch denken en doen
Het huidig economisch systeem is gericht op een lineair denkmodel, zegt Pallas Agterberg, challenge officer bij Alliander. Je koopt iets in, je doet er iets mee en je verkoopt het met winst. Hoe beter jij bent in waarde-extractie – van het milieu, je werknemers of ergens in de waardeketen – hoe beter jouw positie. Het eigenbelang is de drijvende kracht achter dit model. Dit oude lineaire denkmodel heeft geleid tot veel van de problemen waar we nu mee te maken hebben: kinderarbeid, mensenhandel, vernietiging van het milieu en grotere sociaal-economische ongelijkheid.
Pallas Agterberg is Challenge Officer voor Alliander. Daarnaast is zij lid van de Raad van de Leefomgeving en heeft zij toezichthoudende functies bij OnePlanet Research Center en zit zij in de Raad van Toezicht van MVO Nederland. In deze rol houdt alliander zich bezig met de energietransitie, waarbij de betrokkenheid van alle stakeholders een belangrijke uitgangspunt voor haar vormt.
Bij het zoeken naar oplossingen voor de huidige complexe problematiek moet het systeem op de schop, van een lineair naar een circulair denkmodel. Het effect van systeemverandering kan beïnvloeden. Het is omvangrijk, complex en vraagt om een lange termijninvestering met een onduidelijk eindpunt.
Van lineair naar circulair denken
Systeemdenken biedt hier houvast. Het is een manier om op gedisciplineerde wijze een nauwkeuriger, dynamischer en holistischer begrip van de situatie te ontwikkelen door naar het onderliggende systeem te kijken. Systeemdenken is in wezen de andere manier van denken. Het gaat niet over een lineaire maar over een circulaire manier van denken. Circulair denken gaat uit van het principe dat alles met elkaar verbonden is. Het is die onderling verbondenheid die maakt dat een systeem werkt – positief of negatief. Op plaatsen waar we u zullen zien, zullen we u helpen de problemen te begrijpen die zich in de toekomst zullen voordoen en u helpen de deur vanuit perspectief te begrijpen.
Je leest hier meer over systeemdenken.
Systeemdenken betekent een open geest, open hart en open wil
Holistisch denken en doen en succesvol samenwerken met verschillende stakeholders vraagt om andere competenties en een verandering in mindset. Otto Scharmer spreekt in zijn model Theorie U Ze gaan naar een open geest, een open hart en een open wil.
Otto C. Scharmer – Theorie U: Leiderschap vanuit de toekomst zoals die zich ontvouwt
Geen ruimte voor bokitogedrag
Een open geest betekent dat we de moed hebben om oude patronen los te laten en open te staan voor het nieuwe en onbekende. In één ecosysteem is er voor jou geen lawaai 'bokitogedrag'. De gezamenlijke opgave staat centraal in de plaats van het eigen ego.
Zie hier het artikel in de Trouw over bokitogedrag .
"Onze samenleving moet overstappen van een egocentrische naar een ecosysteemgerichte economie. Dit vereist dat we ons losmaken van de geïsoleerde denkbeelden van het ego en een ecosysteembewustzijn ontwikkelen dat rekening houdt met anderen en het geheel omvat."
Dat betekent niet dat er geen eigen belangen mogen zijn, want die zijn er per definitie. Wel zet je soms dat eigenbelang opzij voor het grotere goed en verplaats je in de belangen van de ander, aldus bestuurder en adviseur Personeelsdepla. Dat betekent dat je aandacht hebt voor de zorgen en perspectieven van de andere belanghebbenden en je verdiept.
Staf Depla is bestuurder in adviseur op het gebied van liek-private samenwerkingen.
Als Wethouder in Eindhoven (2010-2018) heeft Staf zich veelvuldig ingezet voor een sterke economische ontwikkeling van Eindhoven en haar regio. Zo kwamen er 130 miljoen rijksgelden voor de verbetering van het vestigingsklimaat Brainport Eindhoven en kwam de Brainport Nationale Actie-agenda tot stand.
Daarnaast was hij mede-initiatiefnemer van de Brainport Industrie Campus waar de fabriek van de toekomst werd gerealiseerd, samen met de integratie van het beroepsonderwijs op de campus van innovatieve hightech maakbedrijven.
Als bestuurder in een publiek-private samenwerking met Volker Wessels speelde hij een belangrijke aanjagende rol toen midden in de crisistijd de succesvolle gebiedsontwikkeling van Strijp-S tot stand kwam. Ook stond hij aan de wieg van de ontwikkeling van Strijp-T.
Tegenover Staf verschillende projecten om mensen met een achterstand op de arbeidsmarkt een duurzame kans op werk te geven. Ook was hij initiatiefnemer van Impact040, een vereniging van bedrijven die zich inzet voor de sociale agenda van Eindhoven.
Een open hart betekent het vermogen ontwikkelen om problemen te zien vanuit het perspectief van de ander, daar nieuwsgierig naar zijn en zonder oordeel op onderzoek uitgaan. Vervolgens moeten we in staat zijn onze eigen expertise, kennis en agenten in te brengen en te mengen met de expertise, kennis en agenten van anderen. Daartoe moeten we elkaar in dialoog ontmoeten in plaats van in debat. We moeten luisteren naar en openstaan voor andere perspectieven.
Pallas Agterberg dat inclusief hereren. Exclusief redeneren betekent dat je machtsposities onmogelijk zijn door mensen buiten te sluiten. Dat veroorzaakte boosheid en wantrouwen. Inclusief redeneren betekent écht samenwerken. Dat gaat niet alleen over het laten meedenken van anderen, maar anderen mee laten doen en mee laten beslissen.
Een voorbeeld van inclusief redeneren is het Buurt Energie Systeem van Alliander, waarbij Pallas Agterberg betrokken is. Het Buurt Energie Systeem laat buurtbewoners niet méédenken, maar zet buurtbewoners in de leiding om een duurzame energieoplossing te bedenken voor hun wijk. Uitgangspunt is dat buurtbewoners samen eigenaar zijn van de warmtevoorziening in hun wijk. Elke buurt heeft zijn eigen coöperatie, waarvan je lid kunt worden. Hierdoor krijg je direct inzicht in de kosten en invloed op alle eventuele aanpassingen van uitbreiding van het Buurt Energie Systeem.
Collectieve capaciteit en creativiteit
Dan komt niet uit een open testament . We moeten durven vertrouwen op elkaar en de mindset die gericht is op behoud loslaten. De angst voor het onbekende weerhoudt ons van het openstaan voor het nieuwe. Om gezamenlijk tot iets nieuws te komen is er vertrouwen nodig en moeten we lezen in het delen van kennis en bronnen, zonder direct te weten wat we vooraf terugkrijgen. Door het gelijktijdig delen van kennis en middelen kunnen we bouwen aan collectieve capaciteit en creativiteit. Zo ontwikkeling een oplossing die het systeem verandert.
"De combinatie om te veranderen in combinatie met duurzame tekent deze tijd. Ze onvermijdelijk iets waar we al afscheid van leken te hebben genomen: ons vermogen tot improvisatie. (…) Juist in deze tijden is improvisatie essentieel, maar we worden er tegenwoordig nerveus van. Er bestaat een grote angst om aan “iets te beginnen als de uitkomst niet vaststaat.”
Opmaat naar een impact ecosysteem
Wicked problemen zijn dus voortdurend in ontwikkeling, zijn onvoorspelbaar, hebben veel verschillende onderlinge verbanden en een groot aantal betrokken belanghebbenden. Ze raken vaak aan meerdere Sustainable Development Goals in we hebben interpreneurship (samenwerking tussen organisaties), holistisch denken in doen en verandering van mindset nodig om ze op te lossen. Al deze elementen komen samen in een impact-ecosysteem.
Het impactecosysteem wordt verder geïmplementeerd.
Hoe verticale strategische samenwerking positieve maatschappelijke waarde kan creëren
Een impact ecosysteem wordt gevormd rondom een maatschappelijk vraagstuk en is een verre structurele samenwerking tussen publieke en private delen. Om een impact-ecosysteem te synthetiseren is het samengesteld van belang om beide elementen te combineren. Beide termen worden tegenwoordig veel gebruikt.
- Wat is impact?
- Wat is een?
Het optelsom leidt vervolgens tot tien definities en kenmerken van een impact-ecosysteem.
Wat is impact?
Impact is de afgelopen jaren een veelgehoorde term geworden. Waar de term al langer gangbaar is onder meer de ontwikkelingshulp, is de term overgewaaid naar het bedrijfsleven.
Steeds meer organisaties willen de omslag maken van louter vervangen (compliance) en minder kwaad doen , meer goed doen en impact maken. Dit is een positieve trend: voor de systeemveranderingen die nodig zijn om maatschappelijke problemen op te lossen zijn veel verschillende spelers nodig die elk hun steentje bijdragen.
Waarom willen bedrijven plotseling de wereld rood maken? Bekijk hier het college van Prof. Dr. Karen Maas (15:58 min)
Dit vraagt van organisaties dat zij inzicht bieden in de impact die zij maken. Met andere woorden, maakt het echt een verschil in het leven van de mensen die je probeert te raken? Wat zijn de negatieve bijwerkingen?
Een eerste stap en het creëren van inzicht is een veilige definitie van impact. Het Impact Centre Erasmus (ICE) heeft zijn definitieve definitie bereikt. invloed.
Gebaseerd op oa Clark et al. (2004)
Definitie van impact
"Impact is het aanvullende effect van jouw organisatie op de maatschappij, op de economische, milieu- en sociale dimensie. Dit effect is jouw toegevoegde waarde op stakeholders en de maatschappij aan een verandering die zowel positief als negatief kan zijn, direct of indirect tot stand komt en ontstaat of onbedoeld wordt veroorzaakt."
Deze definitie wordt gebruikt om impact te hebben op onderscheidende outputs. Uitgangen zijn direct actief. Impact is het evenwichtseffect van bepaalde activiteiten op de maatschappij. Dit klinkt logisch, maar veel organisaties slaan hier de plank mis. Zij communiceren over de resultaten van hun activiteiten als impact, zonder dat zij de activiteiten verbinden met de daadwerkelijke verandering die de activiteiten hebben op de maatschappij. Om de brug te slaan is het nodig om de effecten van de activiteiten op de kaart te brengen en te meten. Dit vereist onderzoek, discussie en een diepgaande analyse. Daarvoor is het nodig om over de grenzen heen van een organisatie van hetzelfde samenwerkingsverband heen te (durven) kijken naar de effecten op mens, milieu en maatschappij. In het hoofdstuk processen gaan we hier dieper op in.

Wat is een?
De term ecosysteem wordt gebruikt om verschillende soorten samenwerkingen te begrijpen.
Geïnspireerd op de natuur
Het concept van een natuurlijk ecosysteem wordt gebruikt als analogie voor verregaande samenwerkingen in de wereld van publieke en private organisaties.Natuurlijke ecosystemen zijn complexe systemen van interacties tussen verschillende soorten organismen. Ecosystemen hebben geen vaste grenzen: ze zijn dynamisch en innovatief continu. Een ecosysteem is alleen stabiel omdat het divers is, zodat het voldoende kan reageren en meebewegen wil dat de situatie verandert. Deze kenmerken komen terug in de ecosystemen van organisaties.
Ard-Pieter de Man, hoogleraar aan de Vrije Universiteit, onderscheiden drie soorten ecosystemen:
Voor het artikel van hoogleraar de Man, zie hier .
● Business-ecosysteem
Een business-ecosysteem is het netwerk van relevante partners en andere stakeholders rondom een bedrijf en omvat onder andere leveranciers, verdeeld en verschillend.
● Waardepropositie-ecosysteem
Een waardepropositie-ecosysteem is een samenwerkingsverband dat gericht is op het opzetten in de markt van een specifieke waardepropositie.
● Platform-ecosysteem
Een platform-ecosysteem beschrijft het ecosysteem dat achter online platforms schuilt, zoals Booking.com of Amazon Prime. Verschillende partijen kunnen gebruik maken van het platform om hun producten de diensten te verkopen.
Wat is een impact-ecosysteem?
Vrijdag introduceren wij het type ecosysteem: het impact ecosysteem.
Het impactsysteem wordt gevormd rondom een maatschappelijk vraagstuk en is een verregaande strategische samenwerking tussen publieke en private delen. Het doel van dit soort ecosystemen is om gezamenlijk, positieve maatschappelijke waarde te creëren: de hierboven uitgelegde impact. Het is een dynamische samenwerking van diverse partijen – in termen van maatschappelijke positie, omvang en capaciteiten – die hun krachten bundelen en gezamenlijk leren en innoveren om een maatschappelijk vraagstuk op te lossen.
Gezien de meeste maatschappelijke vraagstukken is het ontwikkelen van een handelingsperspectief geen lineaire en projectmatige processen met een helder eindpunt. Kenmerkend voor een impact-ecosysteem is daarom dat de voortzetting van de beweging is en dat het handelingsperspectief vorm krijgt door middel van een gezamenlijk zoek- en leerproces. gecombineerd heeft een impact ecosysteem geen vaste vorm.
Definitie van een impactsysteem
Een verregaande strategische en dynamische samenwerking tussen publieke en private organisaties die hun krachten bundelen om handelingsperspectief te creëren en uit te voeren met het doel positieve impact te hebben op een maatschappelijk vraagstuk.
Word verliefd op het probleem.
De dynamiek van het maatschappelijke vraagstuk kan veranderen, waardoor de oplossing die lange tijd het beste lijkt op een gegeven moment niet meer de mislukte impact opgelost. Verliefd worden op het probleem, niet op de oplossing is het adagium. Vaak is het doel niet om bepaalde activiteiten te ontplooien, maar om een impact te realiseren. Dit kan de data-oplossing verschuift en de data-activiteiten van het impact-ecosysteem op den duur verschuift veranderen. Dit ontmoette het idee om andere oplossingen en activiteiten te ontplooien die beter aansluiten bij het opnemen van de gewenste impact. Een mogelijk gevolg hiervan is dat partners in de uitstroom beter of minder goed verbonden zijn. Het kan zelfs voorkomen dat het bestaansrecht vervalt en het ecosysteem daarom wordt opgeheven, omdat de vorm van een ecosysteem niet meer het juiste middel is om de doelen te bereiken.
Voorbeeld busje van Social Impact Factory.
Na de eerste succesvolle jaren stookte de groei van de Social Impact Factory. Sociale innovatie had, mede dankzij de inzet van de Social Impact Factory, steeds meer bekendheid gekregen. Steeds meer organisaties vonden hun weg naar sociale ondernemingen, middels inkoop en partnerships. Daarnaast werd het businessmodel van de Social Impact Factory onterikend.
Maximaal is het veld van sociaal ondernemerschap nog volop in beweging en is de behoefte aan ondernemers die bijdragen aan het oplossen van maatschappelijke vraagstukken onverminderd groot. De Social Impact Factory zag daar een verbeteringspotentieel en een kans om hun bestaande netwerk in te zetten voor een nieuw doel: het opleiden van de volgende generatie sociaal ondernemers.
Met hun programma's Futureproof en Impact030 worden jongeren begeleid in doen zij ervaring op bij sociale ondernemingen in het netwerk van de Social Impact Factory, of ze zetten hun eigen sociale onderneming op en worden opgenomen gecoacht. Zo blijft de missie – het versnellen van de beweging naar sociaal ondernemen – hetzelfde, maar zijn de activiteiten die wezenlijk veranderen.
Je kunt hier meer lezen van Social Impact Factory.
Kenmerken van een impact-ecosysteem
- Het creëren én uitvoeren van een handelingsperspectief om een beoogde positieve verandering teweeg te brengen op een maatschappelijk vraagstuk.
- Het maken van impact op een maatschappelijk vraagstuk staat centraal. De impactdoelstelling is expliciet en helder geformuleerd en wordt onderschreven door alle partners.
- Diversiteit aan partners (een mix van overheid, bedrijven, maatschappelijke organisaties, burgerinitiatieven en kennisinstellingen).
- 1+1=3. Elke partij draagt bij haar unieke positie. Door de krachten te bundelen ontstaan een holistische oplossing voor een maatschappelijk vraagstuk.
- Dynamische in- en uitstroom van partners is mogelijk.
- Het maken van impact wordt gelezen in een impact-ecosysteem. Activiteiten worden voortgezet, aangepast en afgebroken op basis van hun bijdrage aan het behalen van de impactdoelstellingen. Als de definitieve impact (voldoende) wordt veroorzaakt of geïnstitutionaliseerd, kan dit blijven bestaan dat het impactsysteem geen bestaansrecht meer heeft en opgeheven.
Om echt impact te maken op maatschappelijke vraagstukken dient er een systeemverandering plaats te vinden. Dit gebeurt niet als organisaties ieder op hun eigen wijze, in hun eigen silo, met beperkte blik op het vraagstuk proberen een stukje van de puzzel op lossen. Een impactsysteem bundelt de verschillende krachten van de verschillende partijen en de verschillende zienswijzen. Zo een ontwikkeling holistischer beeld van het vraagstuk én kan een holistische oplossing woorden ontwikkeling die het systeem daadwerkelijk verandert.
Elke organisatie werkt vanuit een eigen unieke logica
Hoewel de inbreng per partij afhangt van de context, bestaan er verschillende soorten partijen over specifieke kennis, vaardigheden en denkwijzen. Zo zorgt het bedrijfsleven vaak voor zuinig denken, slagkracht en doelgerichtheid. Overheden hebben een bepaalde machtspositie van een deel van hun beleid kunnen bepalen en publiek geld kunnen bijdragen op plaatsen waar het de meeste publieke waarde wordt toegevoegd. Kennisinstellingen dragen kennis en onderzoeksvaardigheden bij. Maatschappelijke organisaties, burgers in burgerinitiatieven brengen de lokale component in en zorgen voor lokale inbedding van de oplossing.
Samenwerking tussen verschillende actoren brengt uitdagingen met zich mee. Elke organisatie werkt vanuit de eigen unieke logica.
- De private sector denkt anders vanuit business case logica en een verdienmodel. Bedrijven hebben verantwoordelijkheid om aan aandeelhouders te leggen en die grotendeels EBITDA-gedreven zijn. Investeringen in geldtijd moeten alle resultaten op de korte termijn opleveren.
- De publieke sector bestaat uit verschillende entiteiten (ministeries, gemeenten, ambassadeurs, zelfstandige bestuursorganen etc.) met elk hun eigen rol. Wat zij gemeen hebben is dat zij denken en handelen in het publiek belang en de taak hebben om het publiek geld zo te besteden dat het verstandig aan de beleidsdoelen is. Een besluit voor deelname wordt zorgvuldig en goed begrepen genomen. Dat kan effectief zijn in een lange doorlooptijd.
- Kennisinstellingen doen onderzoek en ontwikkelen kennis en nieuwe structuren door bewijs te verzamelen en te valideren. Onderzoekstrajecten kennen vaak een vaste vraagstelling en een lange onderzoeksperiode. Hierdoor loopt het geleerde minder niet altijd synchroon met de behoefte van het ecosysteem en zijn het minder relevant. Dit vraagt doorlopende bepaling.
- Burgers in burgerinitiatieven denken vanuit de lokale en soms zelfs individuele logica. Zij bedenken wat werkt voor hen als individu en/of groep en wat krachtig aan hun eigen leven is.
Een impact ecosysteem brengt deze verschillende partijen samen en er wordt gezamenlijk gebouwd aan een nieuwe logica: die van de veronderstelde impact waar iedereen achter staat. Er zit synergie in de samenwerking. Het succesvol samenbrengen van de verschillende logica's staat in de wetenschappelijke literatuur bekend als de hybridisatie-uitdaging.
Meer daarover kun je oa lezen in:
Skelcher, C & Smith, SR 2015, ' Theoretisering van hybriditeit : institutionele logica, complexe organisaties en actoridentiteiten: het geval van non-profitorganisaties', Public Administration, vol. 93, nr. 2, pp. 433-448.
Stadtler, Lea (2015). Het ontwerpen van publiek-private partnerschappen voor ontwikkeling . Business and Society 54 (3):406-421.
De hybridisatie-uitdaging is een onderdeel van de bredere hybridisatiebeweging.
Dit is een beweging waarbij bedrijven steeds meer waarde zijn gaan beperken aan sociale impact, publiekelijk versterkt in toenemende mate bedrijfseconomische waarden in organisatie effectief hebben omarmd, burgers zich meer in meer verenigen om genomen van de overheid over te nemen in onderwijsinstellingen hun relevantie Voor de maatschappij wil vergroten met beperkte onderzoek en onderwijs. Publieke en private partijen streven door deze beweging in toenemende mate dezelfde doelen na en zijn daarom logische samenwerkingspartners geworden om hun impact te vergroten. Echter is deze op papier vanzelfsprekende samenwerking in de praktijk weerbarstig door zeer verschillende manieren van werken en denken.
Meer daarover kun je oa lezen in:
Porter, ME en Kramer, MR (2002) Het concurrentievoordeel van bedrijfsfilantropie. Harvard Business Review, 80, 57-68.
Wanneer één logica dominant wordt
De vergelijkbare impact is het gezamenlijke belang dat iedereen onderschrijft. Zelf denkt en handelt elke partij in de praktijk vaak óók vanuit de eigen logica. Dan kan één logica jij dominant worden en te veel nadruk krijgen. Als dit de private logica is, wordt er bijvoorbeeld veel nadruk op gelegd op het ontwikkelen van een winstgevend product of dienst. In het geval van de publieke logica kan het zijn dat er risicoavers worden gedacht en begrijpelijk wordt. Dat zorgt voor een rigide proces dat innovatie en voortvarend handelen blokkeert. Als een kennisinstelling het voortouw neemt, kan de nadruk te veel komen te liggen op een wetenschappelijke benadering. Dat kan zorgen voor vertraging in de economie van de focus op het maken van impact in plaats van het bewijzen ervan. Als het zwaartepunt veel ligt bij de logica van burgers en burgerinitiatieven kan de nadruk te veel komen te liggen op het aanpassen van de oplossing op een omgevingsspecifieke context die niet is te repliceren van op de schalen.
Dit is een beweging waarbij bedrijven steeds meer waarde zijn gaan beperken aan sociale impact, publiekelijk versterkt in toenemende mate bedrijfseconomische waarden in organisatie effectief hebben omarmd, burgers zich meer in meer verenigen om genomen van de overheid over te nemen in onderwijsinstellingen hun relevantie Voor de maatschappij wil vergroten met beperkte onderzoek en onderwijs. Publieke en private partijen streven door deze beweging in toenemende mate dezelfde doelen na en zijn daarom logische samenwerkingspartners geworden om hun impact te vergroten. Echter is deze op papier vanzelfsprekende samenwerking in de praktijk weerbarstig door zeer verschillende manieren van werken en denken.
Meer daarover kun je oa lezen in:
Porter, ME en Kramer, MR (2002) Het concurrentievoordeel van bedrijfsfilantropie. Harvard Business Review, 80, 57-68.
De kunst is dus om een gezamenlijke nieuwe logica te bouwen door te komen tot een helder verdeelde impactdoelstelling en een set van gelijke waarden waarlangs geopereerd wordt. Vaak kijken de publieke partners met argumenten naar de private partners, omdat zij bang zijn voor het commerciële belang. Enerzijds omdat het publiek geld niet mag uitvloeien naar bedrijven, anderzijds omdat er een algemeen sentiment geldt dat je niet mag verdienen aan publieke opgaven. Private partijen die overeenkomen dat zij 'om niet' meedoen, worden dus vaak – en soms terecht – niet vertrouwd. Dat kan samenwerking in de weg staan. Als private partij is het extreem belangrijk om congruent te handelen en transparant te zijn over het eigen individuele belang.
"Zorg ervoor dat je als publieke partij onderhandelt voor het publieke belang, maar heb ook begrip voor private partijen. Zij hebben nog een keer business nodig om te bestaan. Bepaal wat je als publieke partij uit wil halen en accepteer dat naast het geïntegreerde belang ook hun eigen belang dient."
Zie het voorbeeld van de ontwikkeling van Brainport Eindhoven .
Wanneer het lukt om met een divers gezelschap aan stakeholders een nieuwe gezamenlijke logica te bouwen, kan vanuit de verschillende krachten en de synthetische denk- en doekracht die constructie worden aan een impactsysteem met innovatieve oplossingen voor het maatschappelijke vraagstuk. Gezien de dynamische aard van maatschappelijke vraagstukken, en omdat er innovatieve oplossingen nodig zijn die nog niet bestaan, vergt het bouwen van een ecosysteem een dynamische processen die elke keer veropt. In het volgende hoofdstuk nemen we mee in deze processen en bieden we richtlijnen om succesvol een impact ecosysteem te bouwen.

Vrijdag fasen om een impact ecosysteem te bouwen
Van verkennen ontwerpen tot bijsturen en borgen
Om een impact ecosysteem te bouwen onderscheiden we verschillende processtappen. Het gaat hier slechts om een richtlijn. Het opzetten van een ecosysteem is complex en kan elke keer qua timing, duur en duur van de processtappen worden gekozen. Het is een dynamisch in iteratief proces, waarin je continu zoekt, leest in experimenteert. Dit vergt doorzettingsvermogen, aandacht, een onderzoekende houding en een flexibele installaties.
Er is dus geen vastomlijnd stappenplan, maar er zijn wel bepaalde fasen en elementen die altijd in meer de mindere mate aan bod komen. We onderscheiden vier fasen, die minimaal één keer en vaak meerdere keren worden doorlopen:
- Verkennen en ontwerpen
- Aanjagen en
- Leren en bijsturen
- Borgen
We zetten elk van deze stappen verder uiteen. Aanvullend beschrijven we per processtap uitdagingen in suggesties voor interventies en in te zetten tools.
In dit geval combineert het model de aanpak van Kyden , De Wil 1.0 , het model van The Partnering Initiative in de praktijk van dezelfde werkpartners en de artikelen.

1. Verkennen & ontwerpen
Aan het einde van deze fase kun je antwoord geven op de volgende impactvraag:
Wat zijn de juiste dingen om te doen?
Het zit in de menselijke natuur om, geconfronteerd met een probleem, te zoeken naar oplossingen. Maar slechte problemen zijn niet eenvoudig op te lossen. Daarom is het belangrijk om zorgvuldig en uitgebreid stil te staan bij wat we doen in design thinking de probleemruimte noemen.
De 'dubbele diamant' staat voor een proces waarbij eerst zorgvuldig aandacht wordt besteed aan het probleem voor overoplossingen wordt overwogen.
De eerste diamant helpt mensen tijd te nemen om te begrijpen wat het probleem is, in plaats van het mogelijke te bedenkenlen. Het vraagstuk wordt diep en breed onderzocht (divergeren) voor een tot een duidelijke definitie van het vraagstuk wordt besloten (convergeren).
De tweede diamant moedigde mensen aan om verschillende oplossingen te ontwikkelen (divergeren) en uiteindelijk tot de beste oplossing te komen (convergeren) middels kortcyclische experimenten.
Onvoldoende tijd nemen om het probleem dat u onderzoekt en snel naar mogelijke oplossingen gaan, geeft geen volledig begrip van het probleem. Hoewel je dan misschien wel tot oplossingen komt zijn dit niet de baanbrekende ideeën die zorgen voor systeemverandering. Voor een echt innovatieve oplossing is het van belang de tijd te nemen om diep onderzoek te doen naar de situatie, het hele systeem en de onderling afhankelijkheden in kaart te brengen en vanuit verschillende invalshoeken te belichten.

"We kunnen onze problemen niet oplossen met dezelfde denkwijze waarmee we ze hebben gecreëerd."
Situatieanalyses
Een grondige analyse van de situatie zorgt voor grip op het maatschappelijke vraagstuk, inzicht in factoren die het probleem veroorzaken, hoe de factoren elkaar beïnvloeden en welke actoren erbij betrokken zijn. De context- en probleemanalyse geeft antwoord op de volgende vragen:
- Welk probleem proberen we op te lossen?
- Op wie heeft de probleemimpact?
- Wie heeft impact op het probleem (positief/negatief)?
- Wat zijn de problemen?
- Wie werkt er nog meer aan het probleem?
- Wat zijn de belemmeringen voor gebruik in de zomer?
- Wat zijn de gaten/wat gebeurt er nog niet?
- Wat hebben wij (nodig) om iets aan het probleem te doen?
Het lastige van verschillende stakeholders het beeld van de situatie. Draag daarnaast andere interventies en technieken bij aan een holistisch beeld, zoals:
- Onderdompeling in observatie
- Stakeholder arena's
- Circulair redeneren, root cause analyse
- Interviews en enquêtes
- Visualisatie van context, ketenafhankelijkheid en het stakeholderveld
Resultaat
- Grondig begrip van de situatie, de onderliggende systemen, structuren en onderlinge afhankelijkheden.
- Eerste contouren van de visie, impactdoelstelling en oplossingsrichtingen.
Belanghebbenden
Deze stap maakt deel uit van de situatieanalyse. Om een compleet beeld van de situatie te krijgen is een analyse van het stakeholderveld feitelijk, onder meer door gesprekken te voeren met deze stakeholders. Zo ontstaat een diepgaand begrip van de situatie en inzicht in de belangen en het voorkomen van de verschillende spelers. Daarnaast krijg je inzicht in de structuren en gedragingen van de belanghebbenden en het oplossen van de problemen (kunnen) oplossen.
Naast het vergroten van het begrip van de situatie en het stakeholderveld gaan de gesprekken over de eerste contouren van de visie om te kijken of en bij wie deze weerklank te vinden. Vaak zijn initiatiefnemers zo enthousiast over hun idee en zo doordrongen van de urgentie van de samenwerking dat ze ervan uitgaan dat andere belanghebbenden ook geïnteresseerd zullen zijn. De werkelijkheid is weerbarstiger. Stakeholders hebben hun eigen agenda met soms tegenstrijdige belangen of andere zorgvuldige. Een aansprekende visie en een enthousiast verhaal helpen om stakeholders te inspireren en te enthousiasmeren. Een valkuil is om een zienswijze te enthousiast te verkopen de zelfs op te leggen, terwijl het doel van deze fase is om te toetsen of er echte behoefte is aan de samenwerking.
De uitdaging is om een visie neer te leggen die concreet genoeg is om potentiële partners te enthousiasmeren en die verdere ruimte laat om samen verder te brainstormen en bouwen. Hoe meer mogelijke partners betrokken worden bij de ontwikkeling van de oplossing, hoe groter de voorbereiding om zich te committeren. Otto Scharmer Gebruik de metaoor van een schilderij om dit uit te leggen. Je neemt de leiding door een paar verfstreken op het doek te zetten, maar laat het doek expres onaf, zodat er genoeg ruimte voor anderen is om hun bijdrage te leveren. Op die manier nodig je uit tot gedeeld eigenaarschap.
Otto Scharmer – De essentie van Theory U: Kernprincipes en toepassingen

Als uit de gesprekken draagvlak blijkt voor het bouwen van een ecosysteem, kan een eerste coalitie van de bereidwilligen worden gesmeed. Dat is een kleine set aan partners die enthousiast raken van de visie en zich willen engageren aan de oplossing van het vraagstuk.
Bij de start van een ecosysteem heb je vaak te maken met partijen die het oprichten van een ecosysteem geen goed idee vinden omdat ze:
- iets vergelijkbaars doen (of zouden moeten doen), zich rechts ingehaald voelen en zich onvoldoende erkend voelen in hun eerdere efforts.
- twijfelen aan de intenties van de initiatiefnemers, zijn er geen commerciële belangen die spelen?
- het ontwerp van de oplossing in twijfel trekken.
De ervaring van Wouter van Twillert met C-creators:
Dit speelde bij de oprichting van wat later C-creators is gaan heten. Na een breed gedeeld aanvankelijk enthousiasme en harde toezeggingen van zowel publieke als private partijen om dit initiatief te steunen werd duidelijk dat er ook negatief sentiment over de voorgestelde oplossing was. Het proces kwam knarsend tot stilstand.
Zo werd het gezien als iets wat zich weliswaar op de Metropoolregio Amsterdam richtte maar duidelijk minder georiënteerd was op de Oostflank van deze regio. En was het niet zo dat veel van de activiteiten ook al door partijen als Cirkelstad werden gedaan? Daarnaast werden er commerciële bijbedoelingen vermoed. Was het niet een verkapte manier om de gronden van SADC te verkopen? Extra aannemelijk, omdat een van de initiatiefnemers een ondernemer is. En hoe zat het met valse concurrentie door de inzet van overheidsgelden? En ook de voorgestelde oplossing klopte niet. De voorgestelde organisatievorm leek te veel op een regionale ontwikkelingsmaatschappij, iets wat in die regio eerder niet was gelukt op te zetten. Daarnaast was het onduidelijk hoe het initiatief zich verhoudde tot andere netwerksamenwerkingen zoals het MRA bureau en de Amsterdam Economic Board.
Dit sentiment is pas gaan veranderen door aan elk van deze punten aandacht te geven en waar mogelijk een goede, samen doorleefde aanpassing te maken. Zo is vanaf het begin een samenwerking met Cirkelstad ingericht, is een stichting in het leven geroepen die wordt gecontroleerd door een onafhankelijke Raad van Toezicht en is voortdurend op een ‘non-ego’ manier de samenwerking gezocht. En soms is het ook gewoon best plat: nadat drie organisaties hadden toegezegd deel te nemen kon de vierde moeilijk meer nee zeggen. Daarmee was precies het budget binnen wat nodig was om te starten. Inmiddels fungeert de stichting als niet bedreigend verlengstuk van eerder genoemde partijen.
Resultaat
- Coalitie van de bereidwilligen.
- Inzicht in het stakeholderveld in de verschillende belangen.
- Eerste contouren van de gezamenlijke visie, impactdoelstelling en mogelijke oplossingsrichtingen.
Ontwerp
De coalitie onmogelijk samen een ontwerp van het impact ecosysteem. Dit kan bijvoorbeeld in een serie workshops met afgevaardigden van elke organisatie onder begeleiding van een onafhankelijke processenbegeleider. De processbegeleider zorgt ervoor dat ieders belang en voldoende voldoende worden gehoord.
De successen van deze fase hangen grotendeels af van de personen die meedoen. Het is van belang dat elke organisatie zorgt voor één onderdeel van de gehele betrokken processen, zodat er vertrouwen ontstaat tussen de verschillende partijen. Daarnaast is het belangrijk dat de afgevaardigden persoonlijke betrokkenheid voelen bij de visie, dat zij voldoende bijdragen hebben binnen hun organisatie en dat zij zorgen voor draagvlak binnen hun eigen organisatie.
In de ontwerpfase komen de volgende onderdelen in ieder geval aan bod:
Impact
Wat is het gezamenlijke, gezamenlijke belang? Een goed afgebakende scope is kokend wit. Deze moet ambitieuze genoeg zijn om verwezenlijkt impact te realiseren en klein genoeg om duurzaam te zijn. Naast een gedeeld belang zijn er individuele belangen. Overheidspartijen kunnen het bijvoorbeeld laatst vinden als het bedrijfsleven een commercieel belang heeft bij de oplossing. Maar juist het succesvol combineren van individuele belangen met het collectieve, maatschappelijke belang zorgt voor slagkracht. Het helpt om van elkaar te weten waar andere partijen voor gaan en waar hun belangen conflicten botsen met het gemeenschappelijk belang. Voer daarom het open gesprek met elkaar. Wat zijn de individuele belangen, hoe hangen die samen met het gezamenlijke belang, waar bijten de individuele belangen elkaar en hoe kunnen we elkaar toch vinden? Antwoorden hierom leiden alle gezamenlijk gedragen impactdoelstelling: de ambitie van het impact ecosysteem.
Goede impactdoelstellingen geven aan wat je wilt bereiken, bij wie je dit hoopt te bereiken en in welke mate. Deze doelen mogen ambitieus zijn, maar moeten ook realiseerbaar zijn en passen binnen de mogelijkheden die de beschikbare middelen (tijd, geld, expertise) bieden. Impactdoelen zijn niet groot en kunnen in de loop van de tijd worden aangescherpt, bijgesteld of veranderd op basis van onderzoek en ervaringen. Maar er is geen impact op de problematiek van het verlies van Tony Chocolonely en de impact op de chocolade waar je blij van wordt. Een andere optie is om een maatschappelijk probleem te willen verzachten, zoals KPN's Mooi Contactfonds eenzaamheid verminderd. Om deze problemen te voorkomen, halen de Interceptor en The Ocean Cleanup het plastic afval uit de rivieren op om te voorkomen dat plastic vanuit de wereldzeeën instroomt.
Het ontwerp van de oplossing
In deze stap beweegt de coalitie van wat in design thinking de probleemruimte naar de oplossingsruimte wordt genoemd . Soms is er al een vrij duidelijk beeld van de mogelijke oplossing of een set aan mogelijke oplossingen waarmee geëxperimenteerd kan worden. In dit laatste woord had hij een idee waarin hij het plan vasthield. Als er nog onvoldoende helder beeld is, is er behoefte om nog verder te brainstormen, zijn er tal van technieken om ideeën te genereren en verschillende oplossingsrichtingen te exploreren, waaronder:
Ideeënvormingstechnieken
- Strategiebrief
- 'Hoe zouden we...'
- Het grote WAAROM (Hoe, Wat)
- 'Standpunt'
- Serieus spel
- Droomkamer
- Ecosysteemcanvas
- Lucifer werpt
- Omgekeerd brainstormen
- Brainwriting/Ronde Robin
- Mindmapping/Lotusdiagram
- De Lego Serious Play-methode
Theory of Change als handig hulpmiddel
Belangrijk bij het ontwerp van de oplossing is het maken van een verandertheorie. De verandertheorie concretiseert het logische pad hoe de activiteiten van het impact-ecosysteem tot de wezenlijke impact leiden. Het handige hulpmiddelkruid is het gebruik van een Veranderingstheorie.
De Theory of Change is letterlijk vertaald een theorie van verandering. Een ToC helpt je om na te denken over wat je doet, leidt tot wat je wilt bereiken, maar het helpt je ook met het denkproces: als ik dit wil bereiken, wat moet er dan gebeuren?
Een Theory of Change heeft geen groot formaat, maar we hebben nog steeds onderdelen die in vrijwel elke Theory of Change terugkomen.
Een ToC heeft vier functies:
1. Veranderingen uitdenken; Als ik DIT wil bereiken, WAT moet er dan gebeuren?
2. Veranderende visualisatie: het hele verhaal aan alle stappen die moeten optreden is vrij omvangrijk. Het visualiseren maakt het gemakkelijk om inzicht te krijgen in de effecten.
3. Veranderende meten: je ontmoet op impactniveau. Maar wat als je nou met dat er geen impact is? Als je je verandertheorie overzichtelijk hebt gemaakt, kun je op meerdere niveaus meten. Dit zal details geven in de knoppen daarnaast moet je draaien.
4. Strategische keuzes maken: in dialoog met elkaar en met stakeholders. Verwachten we dat dit werkt? Richten wij ons strategisch op al deze stappen? Zouden we dat moeten doen? Is het wel waar wat we beweren, of is het wel waar wat we beweren? Sturen we er nou eigenlijk op?
Voor meer begeleiding bij de Theory of Change, zie het Impactpad van Social Enterprise NL, Impact Centre Erasmus en Avance.
Het opstellen van een Theory of Change kan in de beginfase helpen om een heldere, effectieve visie te formuleren en vanuit de veronderstelde impact door te redeneren naar activiteiten die kunnen bijdragen aan de realisatie hiervan. Ook helpt een Theory of Change om de activiteiten van het ecosysteem kritisch onder de loep te nemen en te opvallend of de activiteiten de indirecte impact verwezenlijken, of dat er eindigt of zelfs een hele nieuwe oplossing nodig zijn. Bovendien is een Theory of Change bruikbaar in gesprek met impact financiers, die vaak een omvangrijke verandertheorie en impactmeting eisen.

Tot slot toont de verandertheorie hoe het ecosysteem voor verandering zorgt en waar in het systeem. Het helpen bepalen van de belangrijkste oorzaak is om het huidige systeem te destabiliseren of zelfs af te breken. Of dat het beter is om te experimenteren met nieuwe innovaties, de geslaagde oplossingen om te helpen institutioneel maken. De competenties en wensen van de samenwerkingspartners bepalen mede welke strategie wordt bereikt.
In het DRIFT rapport Staat van Transitie lees je meer over de x-curve van transities, zie hier .
Samenwerkingen
- Samenwerkingscompetenties geïntegreerde de succesvolle samenwerking in het ecosysteem tussen partijen én individuen. Aandacht voor samenwerkingscompetenties zorgt voor een grotere slagingskans van het impact-ecosysteem. Maak daarom binnen het ecosysteem afspraken over het omgaan met samenwerkingscompetenties.
- Zijn (basis)competenties bijvoorbeeld een voorwaarde voor toegang van een partij of individu in het hele ecosysteem? Dit zou minimaal moeten gelden voor de factor mindset.
- Op welke wijze kunnen partijen in individuele kennis en kunde structureel delen zodat de collectieve competenties van het ecosysteem kunnen groeien?
- Is de ontwikkeling van samenwerkingscompetenties een centrale, decentrale of hybride aangelegenheid? Wie heeft welke verantwoordelijkheid?
We onderscheiden vijf samenwerkingscompetenties:
- Denkwijze:
Moed heeft om oude patronen los te laten en open te staan voor het nieuwe en onbekende. In één ecosysteem is er geen sprake van bokitogedrag. De opgave staat centraal in de plaats van het eigen ego.
- Knowhow:
Heeft u een partij individuele kennis over de werking van een impact-ecosysteem? Wat zijn processtappen, fasen, do's en don'ts? Is partij/individu ervaringsdeskundige of is het werken in een impact ecosysteem nieuw? - Instrumenten:
Zijn de juiste tools en templates aanwezig om het resultaat op een herkenbare en slimme manier te realiseren? - Vaardigheden:
Hebben de partijen/individuen de vereiste vaardigheden die voor hun bijdrage aan het ecosysteem vereist/gewenst zijn? Denk bijvoorbeeld aan communicatievaardigheden, rechtvaardige oordeelsvorming, seguiratgerichtheid etc. - Leren(d vermogen):
Is een partij van het individu in staat om te leren en te leren om toekomstige bijdragen te leveren aan het ecosysteem? Zeker ook vermelden is van een slechte oplossing zal de route van opgave tot realisatie geen rechte lijn zijn, maar betekenen tussen experimenteren, bijsturen, falen en opnieuw proberen.
Laat de inbreng van samenwerkingscompetenties van partijen in individuen ook op de fase waarin het impact ecosysteem zich bevindt. Een opstartfase en het creëren van een coalitie van de bereidwilligen vereist aanzienlijke andere competenties dan een fase waarin een coalitie van de doeners nodig is. Zijn dan nog de juiste partijen/individuen aan boord om de volgende te bereiken?

Middelen
Wie kan en wil welke middelen inbrengen? Dit gaat niet alleen over geld maar ook over kennis en kunde, netwerk, kantoorruimte, onderzoek of bemensing. Eerlijkheid is een belangrijk principe. Zo zal niet elke partner evenveel in benen kunnen hebben. Een groot bedrijf heeft meer financiële ruimte dan een kleine startup of een burgerinitiatief. Daarnaast heeft de jan organisatie mogelijk meer baat bij de totstandkoming van het ecosysteem of baat bij de toekomstige impact dan de andere. Dan kan het logisch zijn dat de partner meer krachtig is dan een andere partner.
"Een ecosysteem is in principe open en inclusief, maar je moet ook sterk zijn. Er zijn altijd partijen die achterop de bagagedrager springen en mee willen liften op het succes, maar die eigenlijk niets komen. Die horen niet thuis in het ecosysteem."
De eerste horde is om voldoende financiering bij elkaar te brengen voor de start van het ecosysteem. Maar ook na de start kunnen we het hele financieringsproces omzeilen. Partners die bij de start van het ecosysteem enthousiast zijn, nemen deel aan de basis van een aansprekende visie en inspirerend leiderschap, haken soms af want het wordt om te verlengen de opnieuw te investeren. Bijvoorbeeld omdat een eerder betrokken persoon niet meer bij de partner werkt omdat de impactdoelstelling en het belang ervan niet helder genoeg zijn. Financiers investeren liever in het ondernemen van nieuwe projecten in de verwachting dat projecten op termijn op eigen benen kunnen staan. Daarentegen zijn er minder financiers die bereid zijn tot het instandhouden van opschalen van de onderneming. Een financiële mix Die bestendig is voor de lange termijn is van groot belang voor het succes van het ecosysteem.
Hoe bouw je een financieringsmix die het ecosysteem bestendigt voor de lange termijn? Er zijn veel verschillende soorten financiering: partnerbijdragen, abonnementen, fondsen, particuliere bijdragen of donaties, leningen, en dan zijn er nog verschillende soorten verdienmodellen.
Net als bij de andere vragen over impact ecosystemen, is er geen eenduidig antwoord te geven op de vraag wat een optimale financieringsmix is. Dit hangt af van de partners, andere stakeholders, activiteiten en de omstandigheden.
We beschrijven hier twee voorbeelden van succesvolle financieringsmixen van impact ecosystemen:
1. FiKks / Nederlandse Schuldhulproute
Bij FiKks zijn qua financiering 3 fasen te onderscheiden. Tijdens de opstart, ontving FiKks startfinanciering van ADG, de initiatiefnemer.
Toen de startfinanciering op was, kreeg FiKks eenzelfde bedrag van het Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid en een fonds.
Met het besef dat FiKks niet continu kan blijven leunen op externe financiering, zijn zij op zoek gegaan naar een duurzaam verdienmodel.
Dit resulteerde in de Nederlandse Schuldhulproute. Partners, zoals banken, verzekeringsmaatschappijen, gemeenten en woningbouwcorporaties, betalen een jaarlijkse contributie aan de NSR voor deelname. Voor elke partner die FiKks aan de NSR levert, ontvangen zij een percentage van deze bijdrage.
Voor de partners zit een duidelijke business case achter deze bijdrage. Door hun klanten met schulden sneller toe te leiden naar hulp, vergroten zij de kans dat zij op den duur het verschuldigde bedrag van de klant ontvangen.
Dankzij deze partnerbijdragen is de NSR nu in een derde fase aanbeland, waar zij financieel zelfstandig zijn voor de run van het ecosysteem en alleen gebruik maken van fondsen en subsidies om te verbeteren en vernieuwen.
2. C-Creators
C-Creators werkt met verschillende soorten financiering.
Alle partners betalen twee bijdragen. Het eerste bedrag is een basisfinancieringsbedrag. Hiermee tekenen partners voor de lange termijn in voor een bepaald bedrag. Hier staat, afgezien van een positie in de Raad van Toezicht, niets tegenover. Dit geeft C-Creators een stabiel inkomen, langetermijncommitment van partners en ‘vrij speelgeld’ waar niets tegenover staat om hun bedrijfsvoering overeind te houden.
Daarnaast kopen partners strippenkaarten, waar projecten tegenover staan. Het werken met een strippenkaart heeft verschillende voordelen:
1. Zekerheid, stabiliteit en inzicht in de benodigde capaciteiten voor de komende periode.
2. Commitment van organisaties om gezamenlijk projecten te doen. Het doen van deze projecten is belangrijk voor de geloofwaardigheid en om impact te maken.
Als derde geldstroom is er de community van Cirkelstad en C-Creators. Dit is een gestaffeld partnermodel, waarbij de hoogte van de bijdrage afhangt van de omzet van de partner, zodat het ook voor kleinere organisaties aantrekkelijk is om partner te worden. Leden van de community kunnen deelnemen aan evenementen en workshops en krijgen toegang tot een interessant netwerk.
Er ontstaan vaak schuurmomenten rondom de financiering. Het wie-betaalt-wat vraagstuk is ingewikkeld en zet vaak de onderlinge verhoudingen op scherp.
De ervaring van Ron Steenkuijl met de Nederlandse Schuldhulproute:
De ecosysteempartners probeerden in het begin bovenal de eigen positie en de eigen financiering veilig te stellen. Dit had als consequentie dat het hele construct continu onder een soort van oneigenlijke druk stond, terwijl de oplossing vanaf de start erg goed in elkaar zat en gedurende de implementatie ook nooit veranderd is.
De belangrijkste reden dat het ecosysteem niet bezweek onder deze druk was vanwege een financier die een grote pot geld op tafel heeft gezet. De ecosysteempartners konden die bij goedkeuring van het plan onderling verdelen om hun eerste vastgestelde bijdrage te leveren aan het ecosysteem. Zicht op geld hield de boel bij elkaar waardoor de ecosysteempartners over hun eigen belang heen konden stappen.
Ontwerp van de organisatie(structuur) en samenwerkingsafspraken
Voor het ontwerp van een impact ecosysteem bestaat geen one-size-fits-all oplossing. volledige ervaring leert dat alle onderstaande onderwerpen aandacht en waardevolle dienen te krijgen. We onderscheiden Inhoudelijke/controle factoren en Relatie/vertrouwen factoren. Een sterk informeel ecosysteem met gelijkwaardige relaties legt meer nadruk op Relatie/vertrouwen factoren. Een ecosysteem meter doelstellingen en bijdragen per partij en met hiërarchische relaties tussen de Inhoudelijke/controlefactoren.

Aan de hand van de samenwerkingsverbeteraar kunnen de samenwerkingspartners diverse meetpunten kiezen die zij belangrijk achten in de samenwerking. Door de samenwerkingsverbeteraar gezamenlijk te doorlopen kunnen vooraf goede afspraken gemaakt worden en kan de samenwerking gedurende het proces ingezet worden om afspraken te herijken of om het proces te evalueren. Ook kan de samenwerkingsverbeteraar ingezet worden wanneer de samenwerking vast loopt.
Een template van de samenwerkingsverbeteraar is hier te downloaden.
Elk ecosysteem vereist aandacht voor alle onderwerpen, maar verschilt qua invulling en nadruk, afhankelijk van de situatie en de context. Onderstaand schema benoemt voorbeelden met bijbehorende interventies of ontwerpkeuzes.
Indien…
Dan…
Verschillende partijen verschillende begrippen van de situatie hebben
Investeer eerst tijd in het creëren van een gezamenlijk begrip.
De complexiteit van het vraagstuk groot is
Focus op:
- Wat het meest aandacht behoeft binnen het systeem
- Wat al bekend is over causale verbanden
- Wat binnen de invloedssfeer ligt van de partners
Op die manier start je met wat in potentie het meest impact gaat hebben, zonder het te verkleinen tot een incrementele niet-systemische oplossing.
Een individu van een organisatie erg betrokken is, maar de achterliggende organisatie niet
- Zorg voor een aansprekend veranderverhaal of visie en voor succesverhalen waarmee het individu de organisatie kan overtuigen van het belang van het ecosysteem.
- Zorg ervoor dat het juiste niveau is aangehaakt. Soms betekent dit het betrekken van een ander persoon.
- Geef het tijd. Sommige organisaties hebben meer tijd nodig om commitment af te geven dan andere.
Een actor die onmisbaar is om het vraagstuk op te lossen, is niet gemotiveerd of wil niet betrokken zijn
- Zet door en geef aandacht. Ga het gesprek aan, deel succesverhalen en geef het tijd.
- Verlaag de drempel voor deze organisatie om mee te werken, zowel qua tijdsinvestering als financieel.
- Als het écht niet lukt, verander dan de scope van het ecosysteem zodat je een oplossing kunt ontwerpen waarbij de betreffende stakeholder niet onmisbaar is of later alsnog kan instappen.
Organisaties in naam wel meedoen, maar in de praktijk niet
Ga het gesprek aan, benadruk het belang van de inbreng van die partij. Indien er geen verbetering is, verwijder de organisatie dan uit het ecosysteem. Een coalition of the willing kan geen emmer achter de boot gebruiken.
Er veel wantrouwen is tussen de partijen
- Zorg voor een veilige omgeving waarin partijen en deelnemers zich durven uit te spreken. Geef daarin het goede voorbeeld.
- Leer begrijpen waar het wantrouwen vandaan komt, of dit terecht of onterecht is en bepaal manieren om het te reduceren of weg te nemen. Denk aan:
- Een onafhankelijk procesbegeleider die als vertrouwenspersoon dient voor alle partijen en als onpartijdige partij het proces begeleidt.
- Investeer tijd in het opbouwen van vertrouwen. Spreek elkaar niet alleen aan de onderhandelingstafel, maar ook daarbuiten.
- Zorg voor duidelijke samenwerkingsafspraken en conflictmanagementprocedures en leg deze goed vast.
Er unclarity of requirements is
Zorg voor een proces waarin kortcyclisch en iteratief geëxperimenteerd wordt met prototypes van de oplossing(en).
Er instability of requirements is
Fall in love with the problem, not the solution. Leg extra nadruk op de impactdoelstelling en de visie. De initiële aanpak kan namelijk verschuiven en daarmee ook de activiteiten die het ecosysteem ontplooit.Houd extra rekening met flexibele instroom en uitstroom van partners. Als de oplossing verandert, verandert soms ook de optimale partnermix.
De tijdsdruk hoog is
Zorg voor een compacte coalition of the doing. Begin met de partijen die écht willen en houd het eerste team klein om in actie te kunnen komen en het tempo hoog te houden.
De tijdsdruk laag is
- Bezint eer ge begint. Neem voldoende tijd om de oplossing te testen.
- Neem vroeg in het proces de tijd om partners aan te haken. Dat voorkomt het not invented here syndroom. Diversiteit kan zorgen voor een beter en holistischer beeld van de situatie en een betere, écht innovatieve oplossing.
De oplossing erg vernieuwend is
- Neem tijd om draagvlak te creëren voor de oplossing.
- Laat kleine successen zien.
Er veel tegenstrijdige belangen zijn
- Investeer tijd in het onderzoeken en begrijpen van het gedeelde belang en het belang van de samenwerking. Waarom is 1+1=3 en wat is 3 dan precies?
- Zorg voor duidelijke afspraken rond relatie- en conflictmanagement en zorg voor heldere afspraken over besluitvorming.
Één partij duidelijk een veel groter belang heeft
Onderken en erken dit en maak er duidelijke afspraken over.
Een organisatie die aansluit bij het ecosysteem groot of hiërarchisch is.
Laat de gesprekken zowel op bestuurlijk als op tactisch/operationeel niveau plaatsvinden. Maak op beide niveaus de toegevoegde waarde en het handelingsperspectief duidelijk.
Partners enthousiast zijn en willen meedoen, maar niet zoveel kunnen bijdragen als andere partners
Werk met een gestaffelde bijdrage (bijvoorbeeld op basis van omzet of aantal medewerkers) of spreek een in kind bijdrage af, bijvoorbeeld in de vorm van mensen, middelen, werkplekken etc. Ga hierover in gesprek met de andere partners, zodat hier geen conflict over ontstaat.
Aan het eind van de ontwerpfase staat het ecosysteem in de startblokken en verandert de coalition of the willing in een coalition of the doing.
Omdat er geen standaardformat is voor een impact ecosysteem zijn er tal van opties en keuzes. Dit levert vaak schuurmomenten op.
De ervaring van Ron Steenkuijl met de Code Verantwoordelijk Marktgedrag:
In de ontwerpfase van een impact ecosysteem zijn in beginsel veelal de statutaire verhoudingen en rollen onduidelijk. Dit geeft initieel de gewenste vrije ontwerpruimte om het ontwerp te optimaliseren aan de hand van de situatie. Tegelijkertijd is het een voedingsbodem voor potentiële conflicten. Zeker als de stakeholders niet elkaars natuurlijke partners zijn en zelfs sterk tegengestelde belangen hebben. Dat zorgt voor wantrouwen dat overwonnen dient te worden. Juist door eerst te werken aan de rollen en uitgangspunten en dit vervolgens te toetsen bij de achterban kon dit ecosysteem uiteindelijk vlotgetrokken worden. Per stakeholder is gewerkt aan de rol die iedere stakeholders zou moeten vervullen om een code te krijgen die verantwoord marktgedrag zou ondersteunen. Deze rollen zijn per stakeholder beschreven en vervolgens getoetst bij de achterban en binnen de code in oprichting. Het geheel van de rollen vormt samen de code met daarin dus ook verantwoordelijkheden per stakeholder.
Resultaten
- Een verandertheorie hoe het ecosysteem impact maakt
- Ontwerp van de mogelijke oplossing(en)
- Ontwerp van de samenwerking (organisatiestructuur, samenwerkingsafspraken)
- Duidelijkheid over middelen (wie brengt wat in)
2. Aanjagen en implementeren
Aan het einde van deze fase kun je antwoord geven op de volgende impactvraag:
Doen we de juiste dingen?
In deze fases wordt de samenwerking geformaliseerd en worden er activiteiten ondernomen. Afhankelijk van het ecosysteem en van de fase waarin het zich bevindt, kan dit een proeftuin of pilot zijn of een volledig programma.
Inrichten
Het ontwerp wordt geformaliseerd en het bestuur ingericht. Bijvoorbeeld in de vorm van een Memorandum of Understanding, een projectvoorstel van de oprichting van een stichting of vereniging.
Het team dat de activiteiten gaat uitvoeren, wordt hetzelfde voorgesteld. Dit kan bestaan uit mensen die speciaal voor het ecosysteem worden geaccepteerd, uit afgezanten van de elnemende partners of een combinatie ervan. Werkt vaak een combinatie het beste: een aantal mensen dat zich volledig aan het ecosysteem kan wijden in combinatie met mensen die de brug slaan naar de partnerorganisaties. Onze ervaring leert dat meerdere succesfactoren een team met slagkracht benadrukt.
Succesfactoren tijdens het inrichten
- Engagement: Kunnen de mensen in het kernteam zich voor een duurzame periode aan het ecosysteem committeren?
- Mandaat: Heeft het team vervangen? Waarom heeft hij het niet over partners? Is impactdoelstelling concreet genoeg om besluiten te vormen?
- Fysieke plek: Is er een fysieke plek waar het team samen kan komen en waar de partners het ecosysteem kunnen zien en ervaren?
- Gedeelde digitale infrastructuur: Bestaat er een gezamenlijke digitale infrastructuur waar informatie kan worden gedeeld?
Resultaat
- Ingericht ecosysteem met een team, overlegstructuur in digitale infrastructuur
Implementeren
Implementatie betekent aan de slag gaan met de ontworpen activiteiten. Dit kan een experiment of pilot zijn, een project van een nieuwe organisatie met een volledig nieuwe waardepropositie. Tijdens de implementatie zal blijken van de gekozen oplossingsrichting in eerdere activiteiten, de definitieve impact realiseren en van de opgestelde verandertheorie (deels) klopt.
Publieke en private partijen werken vanuit verschillende logica's. Dit kan voor wrijving en moeilijkheden zorgen bij de samenwerking. Vaak komt dit in de implementatiefase aan het licht omdat de verschillende belangen en logica's in de praktijk samenkomen. De ingewikkelde van de samenwerking wordt zichtbaar en voelbaar. Ok kunnen nieuwe, eerder onzichtbare belangen aan het licht komen. Van partners blijkt minder gecommitteerd te zijn dan ze deden voorkomen en komen beloftes niet na. Er zijn veel verschillende scenario's.
Soms lijken partners initieel enthousiast, maar blijkt in de implementatiefase dat de achterliggende organisatie niet goed is meegenomen en niet wil meewerken. Zonder wrijving geen glans, zegt de uitdrukking. Maar hoe overtuig je anderen van de visie? Soms is het eerst zien, dan geloven.
De ervaring van Ron Steenkuijl met het Nationaal Integratiediner:
Dan heb je een nieuw landelijk ecosysteem in de steigers staan om de kracht van het verschil te proeven tijdens het Nationaal Integratiediner en dan blijkt dat het middenkader van de initiërende organisatie Asito in zijn geheel niet mee wil werken. Argumenten: geen zin, te druk met de dagelijkse gang van zaken, het is buiten werktijd, het wordt niet doorbetaald en het hoort niet bij mijn taak. Daar had Asito vooraf geen rekening mee gehouden.
Asito heeft vervolgens een groep leidinggevenden verplicht om bij hun klanten een Nationaal Integratiediner te organiseren. Met veel gemopper ging deze groep aan het werk. Na afloop stelden zij vast dat hun weerstand na het Integratiediner totaal was omgeslagen door de enorm enthousiaste ontvangst van medewerkers en klanten die van elk diner een waar feestje bouwden. Hierdoor nam het NID een enorme vlucht. Soms kan directief optreden nodig zijn om een doorbraak te forceren.
Resultaat
- Een uitgevoerde pilot, programma van activiteiten
Aanjagen
Vaak is er eerder veel energie en enthousiasme rondom de gezamenlijke visie, maar lekt dit weg tijdens de implementatie ervan. Dit kan verschillende redenen hebben. Er zijn dus ook verschillende manieren om de betrokkenheid en motivatie hoog te houden.
Indien…
Dan…
Er veel wantrouwen is
- Transparant in betrouwbare communicatie kan zorgen voor meer vertrouwen. Bijvoorbeeld in de vorm van een nieuwsbrief, vergaderverslagen van procesupdates richting alle belanghebbenden.
- Als het vooral tussen de verschillende partners wil trouwen, blijf dan investeren in teambuilding en in het creëren van een wederzijds begrip voor de individuele belangen. Zorg bovendien voor nauwkeurige afspraken en goede conflictbeheersingsprocedures.
Partijen zich dreigen terug te trekken
Hoe meer betrokken partners de missie en resultaten van het ecosysteem zien en zelf kunnen delen met hun netwerk, hoe groter de kans dat ze betrokken zullen blijven.
De partijen zijn niet betrokken genoeg
- Een fysieke locatie waar het ecosysteem samenwerkt. Als dit niet fulltime kan, zorg dan voor vaste dagen/tijden waar mannen op een plek samenkomt om samen te werken.
- Spreek duidelijke tijdlijnen af met elkaar en maak expliciet wie wat krachtig.
Partijen doen niet wat ze beloven
Partijen die niet doen wat ze beloven werken zeer demotiverend voor de partners die wel hun beste doen in zijn dus een schade voor de samenwerking. Ga het gesprek aan, spreek de partijen aan op de afspraken en als er geen beterschap is, verwijder de partijen dan uit het ecosysteem. Als het goed is, heb je hier in de ontwerpfase al over besloten en duidelijke afspraken gemaakt over eventuele uitstroom van partners bij wanprestaties.
De energie weglekt
- Het organiseren van partner meetups waar resultaten worden gedeeld en succesvol gevierd zorgt voor betrokkenheid, enthousiasme en commitment.
- Partners worden enthousiast als zij het succes zelf ervaren en voelen, maar ook als zij het kunnen delen met de buitenwereld in de vorm van korte materialen, infographics of andere waar de activiteiten van het ecosysteem op aantrekkelijke wijze worden weergegeven. Ook een (periodieke) bijeenkomst waarbij de partners hun netwerk kunnen uitnodigen zorgt voor draf en hernieuwde energie en indirect de toegevoegde waarde van het ecosysteem.
Het duurt lang voordat er smaaktbare resultaten zijn en mensen het gevoel dreigen te krijgen dat het een 'praatclub' wordt
- Leg de nadruk op concrete projecten, pak desnoods eerst iets simpels op en grijp de sonido aan om te communiceren. Het is essentieel om aan te kunnen tonen dat er gedaan wordt in plaats van alleen bevestigen.
- Partnerevaluator- in teamsamenstelling. Het opzetten van een ecosysteem vraagt andere competenties en soorten mensen dans de 'operatie'.
Het bij elkaar brengen van de verschillende logica’s is een uitdaging. Een verbindende kwartiermaker is hier essentieel.
De ervaring van Ron Steenkuijl met de Nederlandse Schuldhulproute:
De partners van het Nationaal Integratiediner waren afkomstig uit totaal verschillende werelden. Verschillende leefwerelden, verschillende culturen en verschillende stijlen van samenwerken zorgden vanaf het eerste moment voor schuring.
Een belangrijke reden waardoor het uiteindelijk niet klapte is dat één van de partners als een soort oliemannetje continu alle partijen bij elkaar hield. Hij gaf individuele aandacht aan elk van de partijen, hield de individuele belangen in het oog en probeerde de verschillende belangen te stroomlijnen, overbrugde de verschillen en zorgde er bovenal voor dat iedereen het grotere doel voor ogen bleef houden. Een verbinder die wordt vertrouwd is uiterst waardevol.
Resultaat
- Gecommitteerde bij gemotiveerde partners
- Een gonzend en zoemend ecosysteem
3. Leren en verbeteren
Aan het einde van deze fase kun je antwoord geven op de volgende impactvraag:
Doen we de dingen juist?
In fase 'Aanjagen en implementeren' verschuift u de focus van de impactdoelstelling naar de uitvoering van activiteiten. In plaats van de impact staan de outputs van het ecosysteem centraal. Een kortstondige verschuiving is soms gewenst. Je wilt de impact onderdompelen om te maken en te voorkomen dat de impact vooral wordt versterkt. Daarom is de fase 'Leren en verbeteren' en de aparte fase om het lerend vermogen van het ecosysteem te realiseren.
Een impact ecosysteem valt of staat bij het geleerde vermogen. Leren en verbeteren gaat over drie dingen: doen we niet altijd de juiste dingen, doen we de dingen juist en hoe velaopt de samenwerking?

Zowel in het onverwachte van impact als in de samenwerking ligt een uitdaging. Wilt u uw maatschappelijke impact concreet maken en uw activiteiten vertalen in een maatschappelijke waarde? En hoe weet je of je samenwerking goed is? Soms lijkt de samenwerking op papier ideaal te veropenen, maar voelt de werkelijkheid anders.
Om een waardevolle evaluatie van de (tussentijdse) resultaten van het impact-ecosysteem te kunnen doen is het van belang dat inzicht bestaat in onderstaande vragen:
- Is het duidelijk dat het ecosysteem succesvol is? Met andere woorden, is de impactdoelstelling concreet genoeg?
- Zijn evaluatiecriteria duidelijk?
- Wat zijn de (bij voorkeur vaste) evaluatiemomenten?
- Hoe kunnen resultaten en leerervaringen gedeeld worden? Deur wie?
- Hoe wordt besloten over de opvolging van de evaluatie-uitkomsten (voortzetten, bijsturen, uitvoeren)? Deur wie?
- Wat is het proces voor eventuele bijsturing vanuit het ontwerp van de afscheiding?
Ze plaatsten
Om een duidelijk antwoord te geven op de vraag of het ecosysteem succesvol is, is het nodig om de impact van het ecosysteem te meten. Veel methoden voor het meten van impact kiezen voor het zoveel mogelijke monetariseren van de maatschappelijke waarde.
Bijvoorbeeld van Maatschappelijke Kosten-Baten Analyse (MKBA). Lees de opinie van Hans Stegeman hierover in het FD, zie hier .
Andere meetmethodes richten zich op het meten van outputs. gecombineerd wordt de impact op het maatschappelijke vraagstuk echter niet praktisch. In stap 1 Verkennen en ontwerpen raden we aan om je oplossing te ontwerpen aan de hand van een verandertheorie ( Theory of Change ). Deze verandertheorie is, samen met je impactdoelstelling, het startpunt van de impactmeting.
Wanneer je een impactmeting wilt doen, kun je niet zomaar beginnen met meten. Je moet van te voren een plan maken. Hierbij dien je rekening te houden met:
aannamen.
Een ToC is vaak gebaseerd op een antal anammes. Je doet bijvoorbeeld de aanname dat een vastgesteld effect veroorzaakt en dat het effect leidt tot de stille impact. Bij de impactmeting worden deze aannames getest. Het is dus noodzakelijk om te bepalen welke vragen je wilt beantwoorden met de meting. Welke aannaam(en) uit de ToC wil je testen? Zeker in de beginfase van een ecosysteem is het onverstandig om 'hoog' te zijn in de ToC, je komt er mee aan de slag. Het zet de langetermijneffecten van de maatschappij niet alleen op een vak, maar het vergt ook longitudinaal onderzoek. Het is daarom verstandig om te starten met de belangrijkste aannames over kortetermijneffecten en de verandertheorie naar de langetermijnimpact als visie en inspiratie te gebruiken.
doelen.
Daarnaast is het belangrijk om de doelen van de impactmeting te bepalen. Nu denk je misschien dat dat voor de hand ligt: je wilt meten hoe groot de impact is en de verandertheorie controleren. Een impactmeting kan echter verschillende doelen hebben. Waarom wil je weten wat jouw impact is? Wat ga je vervolgens met de informatie doen? De doelen beïnvloeden welke informatie je gaat verzamelen.
Het primaire doel van impactmeting bij een impact ecosysteem is het meten om te leren en te verbeteren, om zo de impact van het ecosysteem te vergroten. Vaak wil je dan niet alleen weten hoe groot de impact is, maar ook waarom iets wel/niet werkt, wanneer iets werkt en onder welke omstandigheden.
kun je meten…
Voor marketing en communicatie doeleinden
Misschien wil je informatie verzamelen om naar buiten te communiceren. Bijvoorbeeld meer dan hoe deelnemers activiteiten ervaren van hoeveel mensen je bereikt. Om mensen en potentiële partners te enthousiasmeren over jouw ecosysteem.
Voor verantwoording tegenover stakeholders
bijvoorbeeld voor het draagvlak van de geselecteerde partijen te vergroten, voor financiers, of om een publieke partij te laten zien dat bepaalde doelen worden gehaald.
Bij deze twee doelen ontmoet je voor een specifiek publiek en kan de impactmeting gericht zijn op wat het publiek belangrijk vindt om te weten.
fluiten.
Naast het doel is de doelgroep van de meting van groot belang: bij wie ga je meten? Bij wie wil je welke informatie ophalen? Dit kunnen bezoekers zijn, bewoners, gebruikers van de dienst, de partners van het impact ecosysteem, etc. Maar ook een specifieke groep, zoals ouderen, kinderen de mensen met een beperking. De keuze van de doelgroep heeft gevolgen voor hoe je informatie terugkomt.
Naast de impactmeting helpt het expliciet te maken bij het meetbaar maken van de samenwerking bij het lezen in het verbeteren. Aan de hand van de samenwerkingsverbeteraar kunnen verschillende meetpunten gekozen woorden zijn. Bijvoorbeeld de betrokkenheid van partners, het aantal nieuwe partners dat aansluit op het vertrouwen en het sentiment van individuen die meewerken in het ecosysteem. Hier geldt weer: om te bepalen wat je gaat meten, dien je eerst goed na te denken over doel, doelgroep en aannames.
Evalueren
Op basis van de metingen kan onbeperkte woorden in hoeveel de gekozen activiteiten het onmogelijke effect selecteren en waar het verbeterpotentieel zit. Maar niet alles is meetbaar en smaakbaar te maken. Evalueren betekent ook gezamenlijk tijd nemen om te reflecteren, om stil te staan bij de samenwerking en de visie. Voelt de visie nog steeds goed? Voelt iedereen nog steeds het gezamenlijke belang? En hoe gaat de samenwerking écht? Is de dynamiek goed van zijn er in de onderstroom dingen voelbaar die op tafel moeten komen?
Betrek verschillende lagen van de elnemende partners aan het ecosysteem in het leesproces en organiseer bijvoorbeeld een sensemaking-sessie. Hierin reflecteer je samen op de uitkomsten met als doel dit beter te begrijpen. In prober samen tot betekenis te komen. Welke vragen roepen de uitkomsten bij iedereen op? Hierdoor voelt iedereen zich meer betrokken bij het impact puten en denken en creëren je draagvlak.
Je kunt ook andere belanghebbenden betrokken bij het lezen. Denk aan de doelgroep van de activiteiten van het ecosysteem. Door deze mee te nemen kun je de doelgroep enthousiast maken en laten zien waarom een impactmeting van belang is.
Het is belangrijk om uw feedback open te stellen in uw feedback. Een impactmeting is zelden perfect en roept altijd nieuwe vragen op. Sta open voor wat er een volgende keer misschien anders de beter kan. Onder leren valt dus ook leren hoe je een volgende impactmeting nog beter kunt inrichten.
Sieraden
Op basis van de afbeeldingen van de metingen en evaluatie kan worden bijgestuurd. Vragen om elkaar te ontmoeten te beantwoorden zijn:
- Geven de resultaten reden om de impactdoelen aan te passen?
- Waar moeten we verbeteren en wat is daarvoor nodig?
- Waar lopen we achter, waar lopen we op schema en waar gaan we harder dan gedacht?
- Hoe kunnen wij de samenwerking verbeteren?
De processen die ze invoeren, evalueren de objecten en blijven ze verbeteren. De eerste impactmeting zorgt voor nieuwe veranderingen en mogelijke nieuwe vragen. Zo kies je om activiteiten aan te passen en de effecten van de veranderingen te ondergaan, om opnieuw nieuwe signalen te krijgen. Door de lus vervolgens opnieuw te starten en opnieuw te gaan meten, blijf je als ecosysteem leren en verbeteren. Zo kun je impact steeds groter maken, de verandertheorie zelf actualiseren op basis van alle geleerde lessen.
Ook op elk van de onderdelen van de samenwerkingsverbeteraar kan worden bijgestuurd. Dit kan op zichzelf staan omdat er een verbeterpotentieel zit in de samenwerking, maar het kan ook een gevolg zijn van de bijsturing die uit de impactmeting komt. Andere activiteiten kunnen vragen om een andere partnersamenstelling, inrichting van impactmeting onderdompelen.
4. Borgen
Aan het einde van deze fase kun je antwoord geven op de volgende impactvraag:
Hoe behouden we ons effect?
Als de oplossing de mogelijke resultaten oplevert, is het de tijd om te borgen. verschillen zijn, afhankelijk van het ontwerp, drie routes: opschalen, replicaren en stoppen.
Opschalen
Als de activiteiten succesvol blijken, kan vooraf worden gekozen om op de schalen en de activiteiten uit te vergroten. Het doel van het opschalen van de activiteiten is het vergroten van de impact van het ecosysteem. Opschaling kan gepaard gaan met nieuwe financiering en verbinding van nieuwe partners. Vaak wordt het bestaande samenwerkingsverband bestendigd voor langere termijn
Zie het voorbeeld van C-creators.
Bij de oprichting zou C-creators alleen voor drie jaar bestaan om te werken aan de transitie naar een circulaire bouw. Ondanks de in die periode bleven mooie resultaten de indirecte systeemverandering uit. In die context gaf een Raad van Toezicht de opdracht een ronde te maken langs de kernpartners (Gemeente Haarlemmermeer, Schiphol, Gemeente Amsterdam, Provincie Noord-Holland en de Rabobank) en een aantal andere grote organisaties uit de regio. Onderwerp van gesprek was van de taak van C-creators er was inderdaad op zat of dat er voldoende rechtvaardiging was om te gaan. De conclusie uit deze gesprekken is dat de transitie in een andere fase verkeer is, waarin C-creators juist veel toegevoegde waarde kunnen leveren. De focus verleggen van inspiratie en activatie naar meer aandacht voor de #hoedan. Dankzij nieuwe toezeggingen van nieuwe en bestaande kernpartners blijft C-creators tot minimaal 2023 bestaan.
Repliceren
Daarnaast zijn er ecosystemen, vaak met een lokale component, die hun ecosysteem kopieerbaar maken, zodat de impact exponentieel kan groeien. De aanpak wordt gerepliceerd naar andere regio's of andere doelgroepen. Net als in het scenario 'opschalen' gaat het repliceren van de aanpak niet zonder slag of stoot. Het betekent vaak dat er nieuwe teams moeten worden opgezet, dat nieuwe partners moeten worden aanhaken en dat de propositie verder moet worden aangescherpt. Vaak wordt gezocht naar een balans tussen het grotendeels van standaardisatie, wat tien goede komt aan de reproduceerbaarheid, en het voldoende aanpassen aan de lokale context om het daar werkbaar te maken.
Zie het voorbeeld van Burt Energie Systeem.
Een voorbeeld hiervan is het Buurt Energie Systeem . Op buurtniveau beslissen buurtbewoners met elkaar hoe zij willen verduurzamen. De aanpak is zo ingericht, dat dit kan worden gerepliceerd naar andere wijken, zodat er naast maatwerk voor buurtbewoners ook schaal wordt bereikt.
Stoppen
Sommige ecosystemen bestaan om zichzelf overbodig te maken. Het doel is om een maatschappelijk probleem op te lossen en want dit is opgelost, is het ecosysteem niet meer nodig.
Een andere reden om het ecosysteem te voltooien is dat de kracht niet lukt om het van de grond te krijgen. Dit kan meerdere oorzaken hebben. Bijvoorbeeld dat er geen behoefte aan geen behoefte meer is aan de activiteiten die het ecosysteem levert, of dat het niet lukt om de juiste partijen en/of voldoende middelen te verbinden aan het ecosysteem.

Succesfactoren van een impact ecosysteem
Naast de kenmerkende fasen kent een impact ecosysteem succesfactoren die de kans op het slagen ervan vergroten. We benoemen er zeven. Toch kan het succes wel degelijk afhankelijk zijn van één doorslaggevende gebeurtenis, van het geloof en de volharding van één mens die zich door niets en niemand laat weerhouden of door een samenloop van omstandigheden waardoor de doorbraak kon plaatsvinden. Dit laat onverlet dat de succesfactoren een relevante bijdrage leveren aan het bouwen van een succesvol impact ecosysteem.
1. Streef naar een gezonde financieringsmix en waardemodel
Een gezonde financieringsmix betekent dat er op verschillende manieren geld beschikbaar is voor het ecosysteem, afhankelijk van de fase. Kenmerk van een goede financiële start is dat één of meerdere partijen als launching customer willen optreden en aan de voorkant bereid zijn een significante financiële bijdrage te leveren omdat ze de potentie van het ecosysteem erkennen. Ook kan een subsidie, geschenk of bijdrage vanuit een fonds in de beginfase helpen om rust en ruimte te creëren voor de opbouw en ontwikkeling van het ecosysteem.
Om het impact ecosysteem te bestendigen, dien je ook na te denken over een verdienmodel. Soms ligt het voor de hand omdat de doelgroep ook je klant is en bereid is te betalen voor de producten en/of diensten die het impact ecosysteem levert. Soms is er een verschil tussen klant en doelgroep te onderscheiden. De doelgroep is de groep die je beoogt te helpen of bereiken met de oplossing, de klant is degene die bereid is te betalen. Vraag jezelf af voor welke stakeholders jij waarde creëert en maak de business case voor die stakeholder. Zo kun je die overtuigen van de waarde van het impact ecosysteem.
De doelgroep van de Nederlandse Schuldhulproute zijn mensen met schulden. De klanten zijn banken, verzekeraars en overheden die kosten besparen door mensen met schulden sneller naar hulp toe te leiden. Omdat de (potentiele) kostenbesparing groter is dan de kosten van de oplossing, zijn zij bereid hiervoor te betalen.
Vaak werken impact ecosystemen met partnerbijdragen. Indien er grote verschillen zijn in de grootte van de partners, kun je werken met een gestaffelde bijdrage zodat ook kleinere partners kunnen aanhaken. Deze kleine partners kunnen met een innovatieve oplossing en focus op de impactdoelstelling een significante bijdrage leveren.Zorg voor voldoende speelruimte. Partners verwachten vaak veel terug in ruil voor hun partnerbijdrage, tegenover een verdienmodel staat ook een tegenprestatie en een fonds geeft vaak geoormerkt geld. Er is echter ook geld nodig voor de dagelijkse operatie. Bouw dus ruimte in het financiële model in de vorm van financiering waar geen tegenprestatie voor wordt verwacht.
2. Zorg voor een aansprekende visie voor hoofd en hart
In een ecosysteem pakken verschillende stakeholders gezamenlijk een maatschappelijke uitdaging aan. Om bestaande en nieuwe partners te inspireren en te verbinden aan het ecosysteem helpt het om een aansprekend en helder veranderverhaal te hebben voor hoofd en hart.
Een visie voor het hart is het verhaal dat verbindt en inspireert en maakt dat partners willen meedoen en erin geloven. Het schetst een aansprekend beeld van hoe de wereld eruitziet als het ecosysteem een succes wordt. Het helpt om dit verhaal te verbinden aan een actueel thema in het maatschappelijk debat. Dat maakt het herkenbaar en relevant.
Daarnaast is een veranderverhaal of verandertheorie voor het hoofd van belang. Wat maakt dat de oplossing gaat werken? Hoe realiseren we impact en wat is die impact precies? Waar het veranderverhaal voor het hart vaak zorgt dat mensen in eerste instantie enthousiast raken, zorgt dit verhaal voor het hoofd ervoor dat mensen daadwerkelijk instappen en er echt in geloven.
3. Organiseer momenten van waarheid
Het creëren van een ecosysteem staat of valt vaak bij momenten van waarheid. Dit is doorgaans een beslissend moment wanneer het ecosysteem echt van de grond komt en de vaart erin komt. Het is aan te raden om dergelijke momenten te organiseren om te voorkomen dat het ecosysteem aan de voorkant instort. Organiseer bijvoorbeeld een diner waarbij alle betrokken stakeholders op een symbolische manier stilstaan bij de start of aanvang van een bepaalde fase. Spreek met elkaar de intentie uit om de komende periode als collectief een bepaald commitment aan te gaan.
4. Zeven keer vallen, acht keer opstaan
Het succesvol bouwen van een impact ecosysteem gaat nooit zonder slag of stoot. Vroeg of laat ontstaat er wrijving tussen de verschillende partijen. Of de gedroomde oplossing blijkt helemaal niet te werken, of een belangrijke partner of financier trekt zich op het allerlaatste moment terug. Elk succesvol impact ecosysteem heeft momenten gehad waarop het gedoemd leek te mislukken. De kunst is om zeven keer te vallen en acht keer op te staan. En om op het ene moment dat er opeens momentum is door te pakken.
"Het bouwen van een publiek-privaat ecosysteem is een vak apart. Daar heb je aandacht, lef, vertrouwen en focus voor nodig en iemand met een centrale positie en (commerciële) onafhankelijkheid tussen de verschillende partijen. Een succesvol ecosysteem opzetten kost veel tijd en toewijding. In de opbouw, maar ook in de experimentfase is het belangrijk om allereerst het ecosysteem vorm te geven, focus aan te brengen en te behouden en partnerships en financiering te regelen. Vervolgens is het essentieel om partijen aan elkaar te blijven verbinden en draagvlak te behouden.”
5. Zorg dat de mensen en organisaties passen bij de fase
Een impact ecosysteem bestaat uit verschillende fasen die verschillende competenties vragen. Bij de start van een ecosysteem is er een belangrijke rol weggelegd voor een visionair. Iemand, of een groep mensen, met een visie die mensen weet te inspireren en enthousiasmeren voor de visie. Daarnaast is er in het begin een verbinder en aanjager nodig die zorgt voor het verbinden, vertalen en versnellen. Dat is iemand die iedereen weet te verbinden rondom de gezamenlijke visie, maar die ook aandacht heeft voor de individuele belangen. Die de vertaalslag maakt tussen de verschillende leefwerelden en consensus bouwt over de beoogde impact. Én die zorgt voor versnelling door actie aan te jagen, zodat het niet blijft bij praten. Soms zijn de verbinder en visionair één en dezelfde persoon, maar vaak worden deze rollen door verschillende mensen vervuld.
Verder is het van belang iemand aan boord te hebben die sterk is in het runnen van de operatie. Iemand die de processen strak inricht, effectief mensen kan aansturen en de verschillende partners aangehaakt houdt door ze te informeren over de voortgang.
Soms vraagt de overgang naar een volgende fase om taken en verantwoordelijkheden over te dragen en een stapje terug te doen. De deelnemer is dan niet meer de juiste persoon om het impact ecosysteem naar een volgend niveau te tillen. Het vergt lef om dan ook echt los te laten, hoe moeilijk dit ook is.
6. Kom in actie en vier succes
Hoewel het bouwen van een Impact Ecosysteem vraagt om een proces van zorgvuldige afstemming, kun je alleen succes creëren door over te gaan tot actie. Ga dus van praten naar doen. Vier successen en gebruik ze om tastbaar te maken welke impact het ecosysteem heeft en welke vooruitgang wordt geboekt, naar zowel interne als externe stakeholders. Het vergroot het enthousiasme bij de leden van het ecosysteem en het vergroot de geloofwaardigheid.
7. Zoek gelijkgestemden en deel ervaringen
Het maken van maatschappelijke impact is geen concurrentiestrijd. Dit vraagt een andere mindset in de samenwerking met partners binnen het ecosysteem, maar ook daarbuiten. Kijk over de grenzen van het impact ecosysteem heen, zoek gelijkgestemden en deel kennis en ervaringen met elkaar. Dat vergroot de kans op succes voor andere impact ecosystemen en zo maak je dus nog meer impact.
Om deze reden delen wij onze kennis hier. We nodigen je van harte uit om bij te dragen. Neem contact met ons op!
Amber Bleeker – amberbleeker@kyden.com